29 November 2011

മുല്ലപ്പെരിയാർ നിയമനടപടികൾ | Mullaperiyar Legal Actions

മുല്ലപ്പെരിയാർ കരാറുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവിധ നിയമനടപടികളുടെ രത്നച്ചുരുക്കം കേന്ദ്രസർക്കാരിന്റെ ജലവിഭവവകുപ്പിന്റെ ഔദ്യോഗീക വെബ്‌സൈറ്റിൽ നിന്നും. ഈ സൈറ്റ് ഇവിടെ സന്ദർശിക്കാം.

1.         On 29-10-1886 a lease indenture for 999 years was made between Maharaja of Travancore and Secretary of State for India for Periyar irrigation works by another agreement in 1970, Tamil Nadu was permitted to generate power also.

2.         The Mullaperiyar Dam was constructed during 1887-1895 across Periyar River in the then Travancore state (now Kerala) territory after said indenture. The Periyar Dam with full reservoir level of 152 ft. provides for diversion of water from the reservoir through a tunnel to Vaigai basin in Tamil Nadu for irrigation benefits in 68558 ha. 

3          In 1979, reports appeared in Kerala Press about the safety of Mulla Periyar Dam.   On 25th November, 1979 Chairman, CWC held discussions at Thirvananthapuram regarding strengthening Periyar dam with officers of Irrigation and Electricity, Deptt. of Kerala and PWD of Tamil Nadu.  In the meeting, emergency measures to be completed before next monsoon (1980), medium term measures and long-term measures for strengthening of Periyar Dam were decided.  One of the emergency measures was to keep the shutters of spillway raised fully to lower the reservoir level to 136 ft. 

4.         A second meeting under the Chairmanship of Chairman, CWC was held on 29th April 1980 at New Delhi and it was opined that after the completion of emergency and medium term measures in the form of cable anchoring, the water level in the reservoir can be restored up to 145 ft.

5.         As per the Memorandum on the Rehabilitation of Mulla Periyar Dam prepared by CWC and forwarded to Tamil Nadu on 25th March, 1986, emergency measures were implemented.  In the aforesaid Memo, CWC gave its recommendation about peak flood and size of additional vents to be added in the spillway for implementing remaining emergency measure of providing additional spilling capacity.  It also gave its recommendation about the design details of concrete backing on the downstream face of the dam.  Besides this, CWC suggested The Government of Tamil Nadu to examine the possibility of raising the top of RCC parapet by another two feet apart from few other suggestions.              It was opined in the forwarding note that after completion of the proposed strengthening measures, provision of other additional vents and implementation of other suggestions, Periyar dam would be competent to hold water upto FRL of 152 ft.

6.         The matter became subjudice with several petitions in the Kerala and Tamil Nadu High Courts. All these cases were transferred to the Supreme Court which heard the matter and desired in its order dated 28.4.2000 that Hon’ble Minister (WR) may convene a meeting of the Chief Ministers of both the states of Kerala and Tamil Nadu to amicably resolve the issue.  .

7.        Hon’ble Minister (WR) convened the Inter-State meeting on 19.5.2000 and as decided in the meeting, an Expert Committee under Member (D&R), CWC with representatives from both States was constituted in June 2000 to study the safety of the dam with respect to strengthening of dam carried out by The Government of Tamil Nadu on the advice of Central Water Commission and advise regarding raising of water level in the reservoir beyond 136 ft as a result of strengthening of dam.

8.     The Committee in its report of March, 2001 opined that with the strengthening measures implemented, the water level can be raised from 136 ft. to 142 ft. without endangering safety of the dam. Further raising of water level to 152 ft. will be considered after balance strengthening measures are implemented.

9.                  In the case of Transfer Petition (Civil) No. 779-783/1998 Dr. Subramanian Swamy Vs Tamil Nadu, the Report of the Expert Committee was filed in the Hon’ble Supreme Court on 31.8.2001 and also sent to the State Governments of Kerala and Tamil Nadu. 

10        In writ Petition ( C) No. 386 of 2001 (Mulla Periyar Environmental Protection Forum Vs Union of India and Ors) the Supreme Court in its Judgement dated 27.2.2006, permitted the Government of Tamil Nadu to raise the water level of Mulla Periyar dam from 136 ft. to 142 ft. and take up  the remaining strengthening measures.

11.      Consequent to the aforesaid orders of the Supreme Court of India, the Kerala Government passed the Kerala Irrigation and Water Conservation (Amendment) Act 2006 which received the assent of the Governor   on 18th March 2006 which prohibited the raising of water level beyond 136 ft. in the Mulla Periyar Dam as Mullaperiyar Dam was placed under the Schedule of ‘Endangered Dams’.

12.     The Government of Tamil Nadu filed a suit No. 3 of 2006 - State of Tamil Nadu v/s State of Kerala and Union of India in the Hon’ble Supreme Court on 31.3.2006 praying for -

(i)                 Declaration of Kerala Irrigation and Water Conservation (Amendment) Act 2006 passed by Kerala Legislature as unconstitutional in its application to and effect on Mulla Periyar Dam.
(ii)               Pass a decree of permanent injunction restraining Kerala from application and enforcing impunged legislation enforcing with or obstructing Tamil Nadu from increasing the water level to 142 feet and from carrying out the repair works as per judgment of Supreme Court dated 27th February 2006.

13.      A Review Petition filed by the State of Kerala on 3.4.2006 was dismissed by the Supreme Court on 27.7.2006. 

14.      In the matter referred to in para 13 above, the Hon’ble Supreme Court has passed an order on 25.9.2006 stating “the two State Governments independently or with the intervention of the Union of India may try to sort out the dispute, if possible.

15.      The Hon’ble Union Minister (WR) convened an inter-State meeting of the Chief Ministers of States of Tamil Nadu & Kerala on Mulla periyar dam issue on 29.11.2006 at New Delhi.  Hon’ble Union Minister (WR) further discussed matter with the Minister (WR/PW) from the States of Tamil Nadu & Kerala on18.12.2006.  The States of Tamil Nadu and Kerala reiterated their respective stand in the meetings and no consensus could be reached regarding a solution acceptable to both States. The matter is now subjudice.

16.              Subsequently, Hon’ble Chief Minister of Tamil Nadu met Hon’ble Prime Minister on 18.12.2007 and Hon’ble Prime Minister suggested him to have a meeting with Hon’ble Chief Minister of Kerala on Mulla Periyar issue.  Hon’ble Chief Minister of Tamil Nadu met Hon’ble Chief Minister of Kerala on 19.12.2007 in presence of Hon’ble Union Minister of Water Resources.  Further a letter dated 20.12.2007  was  received from the Hon’ble Chief Minister of Tamil Nadu  mentioning that in the above meeting, Hon’ble Chief Minister of Tamil Nadu suggested to oversee the seepage measurement of the dam by engineers not belonging to either of the two States through CWC and Hon’ble Chief Minister of Kerala  agreed to consider them.

17.       Later, the Govt. of Tamil Nadu forwarded a letter dt 22/1/08 of Hon’ble Chief Minister of Kerala addressed to Hon’ble Chief Minister of Tamil Nadu wherein it is mentioned that in the meeting dt 19/12/2007 he suggested a joint mechanism to monitor the seepage. The Govt. of Tamil Nadu also enclosed a letter dated 4/2/2008 from Hon’ble Chief Minister of Tamil Nadu addressed to Hon’ble Chief Minister of Kerala wherein it is mentioned that joint monitoring was not discussed in the meeting.

18.     CWC was requested to suggest a suitable mechanism for monitoring the seepage and possible structure of the Committee to monitor it. They suggested a nine- member Committee headed by a Chief Engineer, Central Water Commission having representatives from both States for Monitoring the seepage of Mulla Periyar Dam.   The composition of the Committee along with terms of reference was sent to Chief Secretary,  Government of Tamil Nadu and Kerala vide letter dated 28.4.2008 for  their concurrence / suggestions.

19.       The Government of Tamil Nadu vide its letter dated 17.6.2008 has sent its comments on the proposed Monitoring Committee stating that the present proposal of the Government of India to constitute a Committee comprising officers from CWC, Tamil Nadu Government and Kerala Government to measure the seepage in Mulla Periyar Dam is not in conformity with the discussion held in the meeting dated 19.12.2007 and proposal will lead to more and more complications and thus not acceptable to Govt. of Tamil Nadu. The Govt. of Kerala vide letter dt 24.2.2009 informed that the stand taken by the Govt. of Tamil Nadu for  neutral agency of experts excluding those form Kerala and Tamil Nadu is not acceptable to them.

20.      In the meanwhile, Govt. of Kerala has got done hydrological review studies from a professor of IIT, Delhi and has since filed the said hydrological studies report in the Hon’ble Supreme Court on 15.07.08 in connection with Suit No.3 of 2006 filed by the Government of Tamil Nadu. It has been concluded in the report that the Mulla Periyar dam is hydrologic ally unsafe for passing the estimated Probable Maximum Flood (2, 91,275 cusec / 8,248 cusec) with the existing spillway capacity. Comments of Hydrological Studies Organisation, CWC on the report were forwarded to the Govt. Advocate as per instructions of MoWR vide CWC letter dated 13.10.08. CWC has commented that the difference in the adopted values of Design Rainfall (Storm) depth, Time distribution of rainfall, Unit hydrograph & Infiltration rate have resulted in estimation of higher flood peak (PMF) and the said studies by the IIT Professor  does  not appear to be well founded.

21.      Meanwhile the Government of Kerala constituted a Committee in May 2009 which submitted its report in June, 2009. The Committee suggested mapping of the underwater area, installation of highly sensitive computer operated Seismograph and construction of a new Dam downstream of existing dam. The Committee has also opined that the dam has reached such a deteriorated condition that no amount of rectification work could salvage it to a safe and healthy condition.  Keeping in view this report, Minister (WR) advised Chairman, CWC in July, 2009 to constitute a team of officers to visit the dam and assess the present condition of the Mulla Periyar dam and look into the issues raised in the report of the above Expert Committee. The team had proposed a visit to the dam from 22-25 July, 2009 and the conveniences of the Government of Kerala and Tamil Nadu for the visit were sought. The Government of Tamil Nadu agreed to the proposed visit but the Government of Kerala requested for postponement of the proposed visit because of torrential rains. Thereafter, the visit could not materialize.

22.        Thereafter, Secretary (WR) convened a meeting on the Mulla Periyar Dam on 31.7.2009. The meeting was attended among others by Principal Secretary, PWD, Tamil Nadu and Additional Chief Secretary, WRD, Kerala. In the meeting the representative of Kerala informed that the Kerala Govt. visualizes construction of new dam as the only feasible solution and they have started survey and investigation for a new dam at an alternate site downstream of the existing dam and they may also consider the construction of a new dam at their own cost. Representative of Kerala stated in the meeting that the Govt. of Kerala also recognizes the established uses of water from the dam by Tamil Nadu as per the existing agreement between the two States and will continue the same after the construction of a new dam. In the said meeting the representative of Govt. of Tamil Nadu informed that the Govt. of Tamil Nadu would examine the proposal of the Govt. of Kerala for new Dam after the same is formally received from them. In view of this, Hon’ble Minister (WR) vide DO dated 26.08.2009  requested Hon’ble Chief Minister, Kerala to send the proposal in this regard to the Govt. of Tamil Nadu for their consideration.

23.       Later, Govt. of Tamil Nadu vide letter dated 14.9.09 mentioned that as regards the decision that has emerged in the meeting, to examine the proposal of the Kerala Government for the construction of a new dam by Tamil Nadu Government, the Government of Tamil Nadu had already communicated to the Government of India as well as to the Government of Kerala that there is no need for construction of a new dam by the Kerala Government, as the existing dam after it is strengthened, functions like a new dam. They also  mentioned that Hon’ble Chief Minister of Tamil Nadu in his letter dated 13.07.09 to  Hon’ble Chief Minister of Kerala had mentioned that Kerala Govt. may not raise the issue of new dam any more.
24.       The Govt. of Kerala vide letter dated 26.9.2009 sent comments on the minutes of the meeting dated 31.7.2009 mentioning that the statement “The Govt. of Kerala also recognizes the established use of water from the dam by the Tamil Nadu as per the existing agreement between the two States and continue the same after the construction of new dam” is not acceptable.  What was mentioned in the meeting was that Kerala is willing to give water to Tamil Nadu.
25.   Further, Hon’ble Supreme Court heard the issues related to Mulla Periyar Dam on 10.11.2009 and passed the order that,
“As the case involves the resolution of said questions, the suit may be placed before the Hon’ble Chief Justice of India for necessary directions for placing it before a constitution Bench.
The contesting parties shall maintain status quo in respect of Mulla Periyar Dam as existing today.  However, order of status quo will not be an impediment for the plaintiff (State of Tamil Nadu) to carry out maintenance and repairs for proper upkeep of the said Dam.”

26.        The case was heard by five judges on 18.2.2010 and the Court directed Central Govt. to constitute an empowered Committee in this regard which would hear the parties to the suit on all issues that will be  raised before them, and furnish a report, as far as possible, with in six months from their constitution. 

27        Following the order of Hon’ble Supreme Court dated 29.02.2010, Centre (MoWR) has constituted an Empowered Committee vide Notification dated the 30th April, 2010.   The Committee started its functioning and was to submit its report within six months period.  Further, Supreme Court vide its order dated 20th September, 2010 has extended the term of Committee by a further period of six months.  Therefore, implementing the said directions of the Supreme Court, the Central Government extends, the terms of Empowered Committee for a further period of six months w.e.f. 30th October, 2010 vide Notification dated the 28th October, 2010.

 (ഈ വിവരങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും http://mowr.gov.in/index3.asp?subsublinkid=751&langid=1&sslid=733 എന്ന സൈറ്റിൽ നിന്നുള്ളതാണ്.)

27 November 2011

മുല്ലപ്പെരിയാർ എന്റെ നിരീക്ഷണങ്ങൾ | Mullaperiyar my views

നമ്മുടെ ബൂലോകത്തിലെ സൈബർ ശബ്ദം പ്രകമ്പനമായി എന്ന പോസ്റ്റിൽ ഞാൻ രേഖപ്പെടുത്തിയ മുല്ലപ്പെരിയാർ വിഷയത്തിൽ എന്റെ നിരീക്ഷണങ്ങൾ ക്രോഡീകരിച്ച് ഇവിടെയും ചേർക്കുന്നു.

“നമ്മുടെ രാഷ്ട്രീയപ്രസ്ഥാനങ്ങൾ ഈ വിഷയത്തിന് അർഹിക്കുന്ന പരിഗണന പലപ്പോഴും നൽകിയില്ല എന്നുതന്നെ ഞാനും വിശ്വസിക്കുന്നു. സുപ്രീംകോടതിയിൽ കേസ് നടക്കുന്ന പല അവസരങ്ങളിലും കേരളത്തെ ശരിയായി പ്രതിനിധാനം ചെയ്യാൻ പോലും വക്കീലന്മാർ ഇല്ലാത്ത അവസ്ഥ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. പല കാര്യങ്ങളിലും ശരിയായ നിലപാടുകൾ ഇല്ലാത്തതുമൂലം കോടതിയെ വേണ്ടരീതിയിൽ കാര്യങ്ങൾ ഗ്രഹിപ്പിക്കുന്നതിന് ഹാജരായ വക്കീലന്മാർക്ക് സാധിക്കാതെ പോയിട്ടുണ്ട്. താൻ പറഞ്ഞത് തന്റെ വ്യക്തിപരമായ അഭിപ്രായം ആണെന്നും കക്ഷിയുടെ അഭിപ്രായം അല്ലെന്നും കേരളത്തെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്ത വക്കീലന്മാർക്ക് കോടതിയിൽ പറയേണ്ടതായും വന്നിട്ടുണ്ട്. ഡാം പൊളിച്ചാൽ ചെയ്യാനുള്ള പദ്ധതികളെ കുറിച്ച് കോടതി ചേദിച്ചപ്പോൾ ഒന്നും പറയാനില്ലാത്ത അവസ്ഥയായിരുന്നു കേരളത്തിന്. സ്വന്തം പാർട്ടി കാര്യങ്ങൾക്ക് സുപ്രീം കോടതിയിലെ ഏറ്റവും മുതിർന്ന അഭിഭാഷകരെ ഹാജരാക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയക്കാർ മുല്ലപെരിയാർ കേസിൽ അത്തരം നടപടി എടുത്തതും വിരളമാണ്. ഇപ്പോൾ ഈ അടുത്ത ഒരു വർഷത്തിനിടയ്ക്ക് കുറച്ചുകൂടി ഗൗരവത്തിൽ കാര്യങ്ങൾ കാണുന്നുണ്ടെന്നു മാത്രം.

മുകളിൽ പറഞ്ഞത് ഇതിന്റെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ വശം. എന്നാൽ ഇന്ന് അത്തരം വിഴുപ്പലക്കലുകൾക്ക് സമയം ഇല്ലെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. കേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയനേതൃത്വം ഏറ്റവും ഉണർന്ന് പ്രവർത്തിക്കേണ്ട സമയമാണിപ്പോൾ. മുൻപെങ്ങും ഇല്ലാത്തരീതിയിൽ ഇടുക്കി ജില്ലയിലെ പലഭാഗത്തുനിന്നും ഭൂകമ്പങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെടുന്നു. തികച്ചും ദുർബലമായ ഒരു അണക്കെട്ടിനെ സംബന്ധിച്ച് പ്രത്യേകിച്ചും 116 വർഷം മുൻപ്; അൻപതുവർഷത്തെ ആയുസ്സ് നിർമ്മാതാക്കൾ തന്നെ നിശ്ചയിച്ച ഒരു അണക്കെട്ടിനെ സംബന്ധിച്ച്, ഭൂകമ്പത്തെക്കുറിച്ചും അതുമൂലം ഉണ്ടാകാവുന്ന അപകടങ്ങളെക്കുറിച്ചും യാതൊരു ധാരണയും ഇല്ലാത്തകാലഘട്ടത്തിൽ പണിത ഒരു അണക്കെട്ടിനെ സംബന്ധിച്ച് ഇന്നത്തെ സ്ഥിതി തികച്ചും ആശങ്കാജനകം തന്നെ. ഈ വിഷയങ്ങൾ, നമ്മുടെ ആശങ്കകൾ, നമ്മുൾ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന പദ്ധതികൾ ഇതെല്ലാം വ്യക്തമാക്കുന്ന ഒരു റിപ്പോർട്ട് നമ്മുടെ സർക്കാർ ഈ രംഗത്തെ അതിവിദഗ്ദ്ധരായ ആളുകളെ ഉൾപ്പെടുത്തി എത്രയും പെട്ടന്ന് തയ്യാറാക്കണം. ഇതിൽ യാതൊരു പഴുതും ഉണ്ടാവരുത്. എത്രയും വേഗം വേണം താനും. എന്നിട്ട് ആ രേഖ നിയമസഭയുടെ അടിയന്തിരയോഗം കൂടി അംഗീകരിച്ച് ഗവർണ്ണർ വഴി രാഷ്ട്രപതിയ്ക്ക് സമർപ്പിക്കണം. എത്രയും വേഗത്തിൽ കേന്ദ്രത്തിന്റെ നടപടികൾ ഇതിന്മേൽ ഉണ്ടാവാൻ ആവശ്യപ്പെടണം. സുപ്രീംകോടതി തൂക്കികൊല്ലാൻ വിധിച്ച 4 പ്രതികളുടെ ശിക്ഷ റദ്ദാക്കാൻ ഒരു സംസ്ഥാനത്തെ നിയമസഭയ്ക്ക് പ്രമേയം അവതിരിപ്പിച്ച് പാസാക്കി രാഷ്ട്രപതിയ്ക്ക് സമർപ്പിക്കാമെങ്കിൽ 30 ലക്ഷത്തിലധികം ജനങ്ങളുടെ ജീവനെ ബാധിക്കുന്ന വിഷയത്തിൽ നമുക്കും അതാവാം. നടപടി ഉണ്ടാവുന്നില്ലെങ്കിൽ നമ്മുടെ സാമാജികർ ഒന്നടങ്കം രാജ്‌ഭവനുമുന്നിലും, എം പി മാർ രാഷ്ട്രപതി ഭവനു മുന്നിലും നിരാഹാരം കിടക്കണം. ഇത്തരം സമ്മർദതന്ത്രങ്ങളെ അനങ്ങാപ്പാറകളെ അനക്കൂ

മറ്റൊന്നു കൂടി അടിയന്തിരനടപടി എന്ന നിലയിൽ മുല്ലപ്പെരിയാറിലെ ജലനിരപ്പ് 136 അടിയിൽ നിന്നും 120 അടിയായികുറക്കണം എന്ന ഒരു നിർദ്ദേശം കേരളം ഇപ്പോൾ മുന്നോട്ട് വെച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇതുമൂലം മുല്ലപ്പെരിയാറിലെ ജലസംഭരണശേഷി 15 ടി സിയിൽ നിന്നും 7 ടി എം സി ആയി കുറയ്ക്കാമെന്നും അങ്ങനെ അപകടത്തിന്റെ ആഘാതം ലഘൂകരിക്കാമെന്നുമാണ് കേരളത്തിന്റെ വാദം. ഇതും തികച്ചും ആത്മഹത്യാപരം തന്നെ. ഇത്തരം മുട്ടുശാന്തികൾ അല്ല നമുക്കാവശ്യം. ശാശ്വതമായ പരിഹാരമാണ്. 120 അടിയായി കുറച്ചാൽ അത്യാഹിതം ഉണ്ടാവുന്നത് മഴക്കാലത്താണെങ്കിൽ ഈ വെള്ളം ഒഴുകിയെത്തേണ്ട ഇടുക്കി ഡാം നിറഞ്ഞിരിക്കില്ലെ. അപ്പോൾ ഈ വെള്ളത്തെ ഉൾക്കൊള്ളാൻ ഇടുക്കി ഡാമിന് സാധിക്കും എന്നതിൽ എന്താണ് ഉറപ്പ്. ഇനി ഉൾക്കൊള്ളാനും തകരാതെ നിൽക്കാനും സാധിച്ചാൽ തന്നെ ഒഴുകിവരുന്ന ചെളിയും മണ്ണും ഡാമിന്റെ സംഭരണശേഷിയെ ബാധിക്കില്ലെ, കേരളത്തിന്റെ ഊർജ്ജശ്രോതസ്സാണ് ഇടുക്കി. ഈ മാലിന്യങ്ങൾ നിറഞ്ഞാൽ പിന്നെ വൈദ്യുതോല്പാദനം സാധ്യമാകുമോ? കേരളത്തിന്റെ ഭാവിയെ പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കുന്ന ഇത്തരം തെറ്റായ നടപടികൾ സ്വീകരിക്കാതെ കൂടുതൽ കരുത്തുറ്റ നിർദ്ദേശങ്ങളും നിലപാടുകളും ആണ് നമ്മുടെ ഭരണകൂടം കൈക്കൊള്ളേണ്ടത്. “

23 November 2011

സ്ത്രീകളുടെ സീറ്റ് | Ladies Seat

             പലപ്പോഴും കെ എസ് ആർ ടി സി യിലും സ്വകാര്യ ബസ്സുകളിലും യാത്രചെയ്യുമ്പോൾ ഏറ്റവും പ്രശ്നം സൃഷ്ടിക്കുന്ന ഒന്നാണ് സ്ത്രീകൾക്കായി സംവരണം ചെയ്തിരിക്കുന്ന സീറ്റുകൾ. ദീർഘദൂരയാത്രകളിൽ ആണ് ഇത് ഏറ്റവും പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കുന്നത്. എറണാകുളത്ത് നിന്നും തിരുവനന്തപുരത്തിന് പോകുമ്പോഴും മറ്റും ഏറ്റവും ശല്യപ്പെടുത്തുന്നതും ഇതു തന്നെ. ഹൈക്കോടതി ജങ്‌ഷനിൽ നിന്നും ഓട്ടോ പിടിച്ച് കെ എസ് ആർ ടി സി സ്റ്റാന്റിൽ എത്തുന്നതുതന്നെ ഇരുന്നു പോകണം എന്ന സൗകര്യത്തിനു വേണ്ടിയാണ്. മിക്കവാറും സീറ്റ് കിട്ടാറുണ്ട്. എന്നാൽ ചിലപ്പോഴെല്ലാം കാലിയായി ഉണ്ടാവുക സ്ത്രീകൾക്കായി സംവരണം ചെയ്തിരിക്കുന്ന സീറ്റുകൾ മാത്രമാണ്. ദീർഘദൂര യാത്രയല്ലെ കിട്ടിയ സീറ്റിൽ ഇരിക്കാം എന്ന് കരുതിയാൽ തന്നെ തോപ്പും‌പടിയോ അരൂരോ എത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും സ്ത്രീകൾ ആരെങ്കിലും എത്തി സീറ്റ് അവകാശപ്പെടും. ഇങ്ങനെ കയറുന്നവർ മിക്കവാറും ചേർത്തലയിലോ, ആലപ്പുഴയിലോ ഇറങ്ങേണ്ടവർ തന്നെയാകും. എന്നാലും സീറ്റ് ഒഴിഞ്ഞു കൊടുക്കാതെ തരമില്ല. നിയമം അതാണല്ലൊ. ഈ കാര്യത്തിൽ മാത്രം നിയമം കൃത്യമായി പാലിക്കാൻ ബസ്സ് കണ്ടക്റ്റർ മാർക്കും വല്ലാത്ത ഉത്സാഹമാണ്. ദീർഘദൂര സർവ്വീസുകളിൽ ഇത്തരം സംവരണം ആവശ്യമില്ലെന്ന പക്ഷക്കാരനാണ് ഞാൻ. നിയമം പൂർണ്ണമായും നടപ്പിലാക്കിയാൽ സർവ്വീസ് നടത്താൻ തന്നെ ബുദ്ധിമുട്ടാകും.

             ദീർഘദൂര സർവ്വീസുകളിൽ ഇതാണ് സ്ഥിതിയെങ്കിൽ സിറ്റി ബസ്സുകളിൽ മറ്റൊന്നാണ് അവസ്ഥ. പല ബസ്സുകളിലും സ്ത്രീകൾക്കും മറ്റ് സംവരണ വിഭാഗങ്ങൾക്കും മാത്രമുള്ള സീറ്റുകളാണ് കാണാൻ സാധിക്കുക. പൊതുസീറ്റുകളുടെ എണ്ണം സ്വതവേ വളരെ കുറവായി തോന്നും. എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെ വരുന്നതെന്ന് അറിയില്ല. അതുകൊണ്ട് ഈ കാര്യത്തിൽ വ്യക്തത ഉണ്ടാക്കുന്നതിനായി ഈ വിവരങ്ങൾ സംബന്ധിച്ച് എറണാകുളും ആർ ടി ഒയ്ക്ക് വിവരാവകാശനിയമപ്രകാരം ഒരു അപേക്ഷ കൊടുത്തു. അതിനു കിട്ടിയ മറുപടി (G7/168/11/E) അനുസരിച്ച് യാത്രക്കാർക്കായി അനുവദിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സീറ്റുകളുടെ 25% മാത്രമാണ് സ്ത്രീകൾക്കായി സംവരണം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. ഇതിൽ കൂടുതൽ സീറ്റുകൾ സ്ത്രീകൾക്കായി മാറ്റിവെയ്ക്കുന്നത് നിയമപരമായി തെറ്റാണ്. അത്തരം ബസ്സുകൾക്കെതിരെ ആർ ടി ഒയ്ക്ക് പരാതി നൽകാവുന്നതാണ്.  നിയമം ഇങ്ങനെ ആയിരിക്കെ പല സിറ്റി ബസ്സുകളും പന്ത്രണ്ടോ അതിലധികമോ സീറ്റുകൾ സ്ത്രീകൾക്കായി രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത് കാണാം. പന്ത്രണ്ട് സീറ്റുകൾ സ്ത്രീകൾക്കായി രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന ഒരു ബസ്സിൽ 48 സീറ്റുകൾ ആകെ യാത്രക്കാർക്കായി ഉണ്ടാവണം. എന്നാൽ പലപ്പോഴും ബസ്സുകളിലെ ആകെ സീറ്റുകൾ നാല്പതിൽ താഴെ ആയിരിക്കും. ഇത്തരത്തിൽ ഏറ്റവും തെറ്റായി രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന ഒരു സ്വകാര്യ ബസ്സ് എറണാകുളം - പറവൂർ - മാല്യങ്കര റൂട്ടിൽ സർവ്വീസ് നടത്തുന്ന KL-07AN-3123 ആർ സി നമ്പറുള്ളതാണ്. ആകെ 31 സീറ്റുകൾ മാത്രമുള്ള ഈ ബസ്സിൽ 12 സീറ്റുകൾ സ്ത്രീകൾക്കായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. വിവരാവകാശനിയമപ്രകാരം ലഭിച്ച മറുപടി അനുസരിച്ച് ഈ ബസ്സിൽ ആകെ 7 സീറ്റുകൾ മാത്രമാണ് സ്ത്രീകൾക്കായി അനുവദിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്.

              ആനുപാതികമായി സംവരണം നടപ്പാക്കുന്നതിൽ പലപ്പോഴും കെ എസ് ആർ ടി സി മാതൃക ആണെങ്കിലും ചിലപ്പോഴെല്ലാം അവയും തോന്നിയ രീതിയിൽ സ്ത്രീകൾക്കായി സീറ്റുകൾ എഴുതി വെച്ച് കാണുന്നു. അധികവും ഇത്തരം പിശകുകൾ തിരു കൊച്ചി ബസ്സുകളിൽ ആണ്. തിരുകൊച്ചി ബസ്സുകൾ 40 സീറ്റുകൾ ഉള്ളവയാണ്. ചില ബസ്സിൽ 41 സീറ്റുകൾ ഉണ്ട്. കണ്ടക്റ്റർക്ക് നീക്കിവെച്ചിട്ടുള്ള ഒരു സീറ്റൊഴിവാക്കിയാൽ ബാക്കി സീറ്റുകൾ പരമാവധി 40 മാത്രമേ ഉണ്ടാകൂ. അതിൽ സ്ത്രീകൾക്കായി നിയമപ്രകാരം 10 സീറ്റുകൾ മാത്രം നീക്കിവെച്ചാൽ മതി. എന്നാൽ ചില തിരുകൊച്ചി ബസ്സുകളിൽ (RNE 272, Aluva)  13 സീറ്റ്  സ്ത്രീകൾക്കായി രേഖപ്പെടുത്തിക്കാണാം.

               തെറ്റായരീതിയിൽ സ്ത്രീകൾക്കായി സീറ്റുകൾ രേഖപ്പെടുത്തിയ ഇത്തരം ബസ്സുകൾക്കെതിരെ പരാതി നൽകിയിട്ടുണ്ട്. ഒരു ബസ്സിൽ ആകെ അനുവദിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള സീറ്റുകളും അതിൽ വിവിധ വിഭാഗക്കാർക്കായി സംവരണം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുള്ള സീറ്റുകളും, ബസ്സ് വിവിധ സർവ്വീസുകൾ നടത്തേണ്ട സമയക്രമവും നിർബന്ധമായും രേഖപ്പെടുത്തണം എന്ന ആവശ്യവും പരാതിയിൽ ഉന്നയിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇനി ബസ്സിൽ കയറുമ്പോൾ കിട്ടുന്നത് സ്ത്രീകൾ എന്നെഴുതിയ സീറ്റായാലും ആരെങ്കിലും വന്ന് എഴുന്നേല്‍പ്പിക്കുന്ന അവസരത്തിൽ ആ ബസ്സിലെ ആകെ സീറ്റും അതിൽ സ്ത്രീകൾക്കായുള്ള സീറ്റും നോക്കി മാത്രമേ സീറ്റ് വിട്ടുകൊടുക്കൂ. ഇരുന്ന് യാത്രചെയ്യുക എന്നത് എന്റേയും അവകാശമാണല്ലൊ.

ചില സഹായകമായ പരാമർശങ്ങൾ
  1. ബസ്സുകളുടെ വീൽ ബേസും സീറ്റുകളുടെ എണ്ണവും
  2. ടാക്സും സീറ്റുകളുടെ എണ്ണവും വീൽ ബേസും